Warszawa

Współczesna Warszawa

Po wojnie przystąpiono do intensywnej odbudo­wy Warszawy. Do zniszczonej stolicy z całej Polski jechały pociągi z cegłami i materiałami budowlany­mi. Większość Starego Miasta i Śródmieścia zosta­ła pieczołowicie zrekonstruowana na podstawie przedwojennych zdjęć i obrazów. W miejscu sta­rych powstawały nowe dzielnice, radykalnie zmie­niono też plan miasta, zakłady przemysłowe zosta­ły przeniesione na peryferie, centrum pozostawiono pod zabudowę mieszkaniową.

W miejscu byłego getta (dzielnica Nalewki) po jego likwidacji zachowały się jedynie resztki dawnej charakterystycznej architektury. Po woj­nie w Warszawie upamiętniono ofiary holocaustu wieloma pomnikami. Z bogatego niegdyś życia społeczno-kulturalnego środowiska żydowskiego zachowało się jedynie kilka instytucji, m.in. Ży­dowski Instytut Historyczny, Teatr Żydowski im. Estery Racheli Kamińskiej. Z wojennej pożogi oca­lała tylko jedna z licznych synagog warszawskich

- Synagoga Nożyków.

Jedną z wielu atrakcji turystycznych Warszawy jest jedyna nie zniszczona w czasie wojny arteria

- ulica Lwowska. Najważniejsze kościoły Warsza­wy to katedra św. Jana z XV w., w której znajdu­ją się grobowce wielu wybitnych Polaków i kościół pod wezwaniem św. Anny. Wielokrotnie niszczo­ny, przez Szwedów, Rosjan i Niemców, został on pieczołowicie odnowiony. Złożone są w nim szczą­tki św. Władysława z Gielniowa, patrona miasta.

Bryła Zamku Królewskiego, w kształcie, jaki znamy z przedwojennych zdjęć, powstała w latach 1598-1611, kiedy stolica została przeniesiona do Warszawy. To właśnie na Zamku Królewskim uch­walono w roku 1791 konstytucję 3 maja. W cza­sie rozbiorów ulegał stopniowej dewastacji, po odzyskaniu niepodległości przywrócono mu dawny blask, niestety, w czasie wojny został poważnie uszkodzony, a po upadku powstania warszawskie­go został wysadzony przez Niemców. Na prawie 30 lat Zamek znikł z panoramy Warszawy, decy­zję 0 jeg° odbudowie podjęto dopiero w 1971 roku. Odbudowano go ze składek całego narodu. Obecnie w Zamku działa muzeum. Spełnia on także funk­cje reprezentacyjne.

Najpopularniejszym placem Warszawy jest XVIII-wieczny, odrestaurowany po wojnie, rynek Starego Miasta (stosunkowo niewielki, ma zaled­wie 73 metry szerokości i 90 m długości).

Na wielkim placu, tuż koło alei Solidarności, stoi gmach Teatru Wielkiego, zbudowany w latach 1825-33. Jest to największy teatr w Europie. W czasie wojny został on w znacznym stopniu zni­szczony, ocalały tylko ściany szczytowe i kilka po­mieszczeń. Po wojnie został jednak odbudowany w pierwotnym neoklasycystycznym stylu, a zapro­jektowane przez Bohdana Pniewskiego wnętrza zyskały nowoczesną formę.